در تداول فارسی زبانان بدون ماخذ . بدون مدرک و دلیل . نه از روی قاعده و اساس .
بی ملاک
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بی ملاک. [ م ِ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + ملاک عربی ) در تداول فارسی زبانان ، بدون مأخذ. بدون مدرک و دلیل. نه از روی قاعده و اساس. رجوع به ملاک شود.
کلمات دیگر: