مخفف بی گوهر . بی اصل . نانجیب .
بی گهر
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بی گهر. [ گ ُ هََ ] ( ص مرکب ) مخفف بی گوهر. بی اصل. نانجیب :
بدو گفت کاین نزد بهرام بر
بگو ای سبک مایه بی گهر...
بدو گفت کاین نزد بهرام بر
بگو ای سبک مایه بی گهر...
فردوسی.
و رجوع به گهر و گوهر شود.کلمات دیگر: