<p><span class=""hl"">اشتاء.</span> [ اِ ] (ع مص ) در زمستان شدن . (تاج المصادر بیهقی ). در زمستان درآمدن . در شتاء درآمدن . || باقحط شدن در زمستان . (منتهی الارب ). دچار غلا و تنگی شدن بزمستان .<br></p>

اشتاء. [ اِ ] (ع مص ) در زمستان شدن . (تاج المصادر بیهقی ). در زمستان درآمدن . در شتاء درآمدن . || باقحط شدن در زمستان . (منتهی الارب ). دچار غلا و تنگی شدن بزمستان .

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd"><b>( اشتآء )</b> اشتآء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) گوش فراداشتن. ( منتهی الارب ). شنفتن. || پیشی گرفتن. پیش رفتن.<hr>اشتاء. [ اِ ] ( ع مص ) در زمستان شدن. ( تاج المصادر بیهقی ). در زمستان درآمدن. در شتاء درآمدن. || باقحط شدن در زمستان. ( منتهی الارب ). دچار غلا و تنگی شدن بزمستان.</div>

( اشتآء ) اشتآء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) گوش فراداشتن. ( منتهی الارب ). شنفتن. || پیشی گرفتن. پیش رفتن. اشتاء. [ اِ ] ( ع مص ) در زمستان شدن. ( تاج المصادر بیهقی ). در زمستان درآمدن. در شتاء درآمدن. || باقحط شدن در زمستان. ( منتهی الارب ). دچار غلا و تنگی شدن بزمستان.