میدان گازی پارس جنوبی

میدان گازی پارس جنوبی (در قطر: گنبد شمالی) بزرگترین میدان گازی جهان است، که در خلیج فارس و بطور مشترک، در آبهای سرزمینی ایران و قطر واقع شده است. ایران و قطر از ابتدای برداشت از این میدان مشترک همواره در رقابت برای برتری در میزان بهره برداری از منابع هیدروکربنی این میدان بودند.
میدان های گازی ایران
میدان های گازی قطر
وزارت نفت جمهوری اسلامی ایران
پالایشگاه های گاز پارس جنوبی
منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس
پالایشگاه اول مجتمع گازی پارس جنوبی
پالایشگاه دوم مجتمع گازی پارس جنوبی
پالایشگاه هفتم مجتمع گازی پارس جنوبی
این میدان در سال ۱۹۷۱ کشف شد و بهره برداری از آن در سال ۱۹۸۹ آغاز گردید. حجم ذخیره درجای گاز طبیعی میدان پارس جنوبی در حدود ۵۱ تریلیون مترمکعب و ذخیره قابل برداشت آن ۳۶ تریلیون مترمکعب برآورد می شود. هم اکنون (۱۳۹۷) بطور متوسط روزانه ۱ میلیارد و ۲۱۰ میلیون متر مکعب گاز طبیعی از این میدان استخراج می شود، که ۶۱۰ میلیون مترمکعب در روز توسط شرکت ملی نفت ایران و روزانه ۶۰۰ میلیون مترمکعب نیز توسط قطر پترولیوم تولید می گردد.
میدان گازی پارس جنوبی بزرگترین میدان گازی جهان می باشد. مساحت این میدان ۹۷۰۰ کیلومتر مربع است، که ۳۷۰۰ کیلومتر مربع آن در آبهای سرزمینی ایران و ۶۰۰۰ کیلومتر مربع آن در آبهای سرزمینی قطر قرار دارد. این میدان گازی به شکل بیضی شکل است که حدودا ۸۵ درصد از متعلق به قطر و ۱۵ درصد متعلق به ایران میباشد ولی به دلیل شیب ۱۹/۸ درصدی به سمت کشور قطر ، برداشت میعانات گازی برای ایران به سختی انجام خواهد شد .
ذخیره بخش ایرانی میدان ۱۳٫۳ تریلیون مترمکعب گاز درجا و ۱۹ میلیارد بشکه میعانات گازی (۹ میلیارد بشکه قابل برداشت) است که ۵۰ درصد ذخایر گازی ایران و ۸ درصد از ذخایر گازی جهان را در خود جای داده است. گاز خشک قابل استحصال در بخش ایرانی میدان ۸٫۱ تریلیون مترمکعب با ضریب بازیافت ۶۱ درصد می باشد.