خیک و شراب و سرکه جمع زکر
زکره
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( زکرة ) زکرة. [ زُ رَ ] ( ع اِ ) خیک شراب و سرکه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( ازاقرب الموارد ). ج ، زُکَر. رجوع به همین کلمه شود.
زکرة. [ زُ رَ ] (ع اِ) خیک شراب و سرکه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (ازاقرب الموارد). ج ، زُکَر. رجوع به همین کلمه شود.
کلمات دیگر: