مقدار بسیار بالزوف به فراوانی
زوف
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
زوف. [ زَ ] ( ع مص ) بال وا کردن کبوتر و دم کشان رفتن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
زوف. [ ] ( ع اِ ) مقدار بسیار: بالزوف ؛ به فراوانی. ( از دزی ج 1 ص 614 ).
زوف. [ ] ( ع اِ ) مقدار بسیار: بالزوف ؛ به فراوانی. ( از دزی ج 1 ص 614 ).
زوف . [ ] (ع اِ) مقدار بسیار: بالزوف ؛ به فراوانی . (از دزی ج 1 ص 614).
زوف . [ زَ ] (ع مص ) بال وا کردن کبوتر و دم کشان رفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
کلمات دیگر: