شیخ ابوالفضل بغدادی از عرفای قرن پنجم و ششم هجری قمری است. وی در طریقت جانشین شیخ احمد غزالی(۴۵۲–۵۲۰ ه. ق) و به عنوان قطب هشتم سلسلهٔ نعمت اللهی در دوران غیبت کبری امام دوازدهم به حساب می آید.
«نصرالله پورجوادی دربارهٔ شیخ احمد غزالی می نویسد: «در مدّت چهل سال شیخی و مرشدی، خواجه احمد شاگردان و مریدان بسیاری را تربیت کرد که سه تن از ایشان خود به مقام ارشاد رسیدند و هر یک مؤسس طریقه های مستقل گشتند. این سه نفر ضیاءالدّین ابونجیب سهروردی، ابوالفضل بغدادی و احمد کاتبی بلخی هستند که طریقه های سهروردیه و اَبهریه و کُبرویه از اوّلی و مریدانش، طریقة نعمت اللهّیه از دوّمی و مولویه از سوّمی منشعب شد.»
«پیش از او (ابوالفضل بغدادی) شیخش احمد غزالی و پس از وی جانشینش شیخ ابوالبرکات است.»
«در طرائق الحقائق برای سال درگذشت ابوالبرکات، جانشین ابوالفضل بغدادی، سال ۵۶۲ ق را ثبت کرده است.»
«نصرالله پورجوادی دربارهٔ شیخ احمد غزالی می نویسد: «در مدّت چهل سال شیخی و مرشدی، خواجه احمد شاگردان و مریدان بسیاری را تربیت کرد که سه تن از ایشان خود به مقام ارشاد رسیدند و هر یک مؤسس طریقه های مستقل گشتند. این سه نفر ضیاءالدّین ابونجیب سهروردی، ابوالفضل بغدادی و احمد کاتبی بلخی هستند که طریقه های سهروردیه و اَبهریه و کُبرویه از اوّلی و مریدانش، طریقة نعمت اللهّیه از دوّمی و مولویه از سوّمی منشعب شد.»
«پیش از او (ابوالفضل بغدادی) شیخش احمد غزالی و پس از وی جانشینش شیخ ابوالبرکات است.»
«در طرائق الحقائق برای سال درگذشت ابوالبرکات، جانشین ابوالفضل بغدادی، سال ۵۶۲ ق را ثبت کرده است.»
wiki: ابوالفضل بغدادی