ابوالفتح بلطی

ابوالفتح عثمان بن عیسی بَلَطی (۱۱۳۰- ۱۲۰۲م) (عثمان بن عیسی بن منصور) ادیب، زبان شناس، تاریخ دان و نگارندهٔ عراقی در سدهٔ ششم هجری بود.
العَروض الکبیر
العِظات الموقظات
النِیر فی العربیة
علم أشکال الخط
التصحیف و التحریف
أخبار المتنبّی
المُستزاد علی المُستجاد من فَعَلات الأجواد
تعلیل العبادات
در ۲ سپتامبر ۱۱۳۰م/ ۲۷ رمضان ۵۲۴ق در بلط، روستایی بر فرات، نزدیکی موصل زاده شد. نحو را نزد ابومحمد سعید بن مبارک دَهّان آموخت. سپس به دمشق کوچید و مدتی آنجا بماند. به زبدانی برای یادگیری بسیار می رفت.هنگامی که صلاح الدین بر مصر چیره شد (۱۱۷۱م/ ۵۶۷ق) ابوالفتح به آنجا جابجا شد. صلاح الدین او را قاری رسمی و مدرس نحو در مسجد جامع فسطاط برگمارد و حقوقی برای او تعیین کرد.ابوالفتح بلطی در /۱۹ صفر ۵۹۹ق/۶ نوامبر ۱۲۰۲م در قاهره درگذشت.