کلمه جو
صفحه اصلی

ابوالقاسم فقیری

دانشنامه عمومی

ابوالقاسم فقیری روزنامه نگار، نویسنده، فارس شناس و از چهره های ماندگار استان فارس است. او برادر امین فقیری دیگر نویسنده نام آشنای شیرازی است.
ایسنا:ابوالقاسم فقیری ادامه ی قصه های مردم فارس را به چاپ سپرد
ابوالقاسم فقیری دل مشغول شیراز است/برگزاری نکوداشت برادران ادیب
ابوالقاسم فقیری: تنها ایرانی ها از گذشته های دور در آغاز قصه نام خدا را گوشزد می کنند
نام آشنایی صمیمی اما مملو از گلایه های فرهنگی / ابوالقاسم فقیری از «شیراز و دل مشغولی های من» گفت
او در ۱۳ اسفندماه ۱۳۱۶ در محله لب آب شیراز متولد شد. فقیری تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه سنایی، کلاس ششم را در مدرسه زند و دوره دبیرستان را در مدرسه حاج قوام گذراند. فقیری در این مدرسه با پرویز خائفی شاعر شیرازی آشنا شد و نشریه ای با نام سقراط را در این دوران منتشر کرد. او سپس به مدرسه سلطانی رفت و پس از فارغ التحصیلی و گذراندن دوره تربیت آموزگار، برای تدریس راهی فهلیان ممسنی شد. او در سال ۱۳۳۹ در مدرسه وکیل ممسنی به تدریس پرداخت و برای اولین بار بخشی از فرهنگ مردم این منطقه از استان فارس را مستند کرد.
فقیری در سال ۱۳۳۹ برای اولین بار نتیجه تحقیقات خود دربارهٔ فرهنگ مردم فارس را در مجله کوچه با مسئولیت احمد شاملو منتشر کرد. او سپس در برنامه ای رادیویی به معرفی فرهنگ بومی و فولکلور مردم فارس همت گماشت تا اینکه به پیشنهاد ناصر کجوری به اداره کل فرهنگ و هنر رفت و پس از مدتی مدیرکل فرهنگ و هنر استان فارس شد. این آخر پست دولتی ابوالقاسم فقیری بود. او سپس تقاضای بازنشستگی داد و تمام وقت خود را به نگارش داستان و تحقیقات در حوره فارس شناسی پرداخت.او در مصاحبه ای دربارهٔ حدود نیم قرن فعالیت پژوهشی خود می گوید: «اگر فرهنگ ایرانی و فولکلور را از ما بگیرند، دیگری چیزی از ما باقی نمی ماند. فرهنگ عامه از آن جهت اهمیت دارد که پشت هر حرف مردم کوچه و بازار و هر قصه ای، یک نکته اخلاقی پنهان بوده و هست؛ مثل احترام به بزرگتر.»
فقیری از سال ۱۳۷۱ تا سال ۱۳۷۸ در روزنامه خبر جنوب دبیر صفحه ای با عنوان فرهنگ ولایت بود. او در این سال ها با بسیاری از پژوهشگران فرهنگ فولکلور آشنا شد و مطالب آن ها در این روزنامه منتشر کرد. فقیری خود در خصوص این برهه از فعالیت خود می گوید: «این صفحه برکات زیادی داشت چرا که عده قابل توجهی را به سمت فرهنگ عامیانه کشاند و من دوستان زیادی پیدا کردم. از جمله آقای آل ابراهیم از استهبان، که الان ۳–۴ کتاب منتشرکرده اند. آقای پیشاهنگ از نی ریز، آقای ایرج قزلی از جهرم، آقای دکتر هاشم محمدی که چندی پیش به رحمت خدا رفتند. آقای مظلوم زاده از کازرون، آقای دکتر خیراندیش از اقلید. عده ای هم از خارج از فارس به این مطلب علاقه مند شدند مانند آقای زفره ای از اصفهان و شخص دیگری بود که از اردستان برای ما مطلب می فرستاد. یکی از افتخارات من همین است که حرکتی ایجاد کردم که باعث جمع آوری فرهنگ مردم فارس شود.»فقیری سپس به روزنامه عصر مردم رفت و فعالیت خود را در صفحه ای با عنوان کشکول ادامه داد که هنوز ادامه دارد.


کلمات دیگر: