ابوالقاسم رملی

ابوالقاسم صاعد رملی (۱۰۶۷–۱۱۴۳م) (نسب: صاعد بن ابی بکر محمد بن احمد، خموشی رملی سرخسی) محدث خراسانی ایرانی بود. سمعانی اور را عالمی «درست سیرت، دین دار، تکلف گریز، حق گو» وصف کرده است. همچنین از اینکه گه گاه ذهنش نابسامان می شد و از عقلای مجانین شمرده می شد، گفته است. او همواره ساکن مسجد بوده است و سمعانی در نوبت اول در همان مسجد از او کتابت حدیث داشته است.