ابوبکر بن العربی

ابوبکر بن العربی (عربی: أبوبکر بن العربی‎) (زاده: ۴۶۸ هجری قمری – درگذشته: ۵۴۳ هجری قمری) با نام کامل محمد بن عبدالله بن محمد المعافری، معروف به قاضی ابوبکر بن العربی، الأشبیلی المالکی در سال ۴۶۸ هجری قمری در شهر اشیلیه متولد شد و در کشور خودش نزد ابی عبدالله بن منظور و ابی محمد بن خزرج خواندن و نوشتن آموخت وی سپس به همراه پدرش در سال ۴۸۵ هجری قمری به شام سفر کرد و به شاگردی جمعی از اساتید آن زمان مانند نصر المقدسی دانشمند و ابی الفضل بن الفرات و همچنین نفرات دیگری در بغداد مانند ابی طلحه النعالی و طراد و نیز در مصر در مکتب علی الغزالی و ابی بکر الشاشی و… درآمد.او بخاطر دانشی که داشت مشهور شده بود، و هنرهای گوناگون مانند فقه و اصول و روایت را فراگرفت و در موضوعاتی مانند ادبیات و تفسیر و شعر نیز مسلط شد. او همچنین کتاب های فقه، دارایی و تفسیر، ادبیات و تاریخ را طبقه بندی کرد. وی در بهار ۵۴۳ هجری قمری در فاس از شهرهای مراکش درگذشت و در آنجا دفن شد. از ابن بیشکوال نقل شده است که راجع بوی گفته است: امام نگهبان، ختم دانشمندان و محققان اندلس است.ابوحامد محمد غزالی