جمع طریق
اطرق
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
اطرق. [ اَ رَ ] ( ع ص ) شتر سُست زانو یا کج ساق. مؤنث : طَرْقاء. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). شتر سست زانو. ( از مهذب الاسماء ) ( زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ).
اطرق. [ اَ رُ ] ( ع اِ ) ج ِ طریق. ( منتهی الارب ) ( معجم البلدان ) ( ناظم الاطباء ).
اطرق. [ اَ رُ ] ( ع اِ ) ج ِ طریق. ( منتهی الارب ) ( معجم البلدان ) ( ناظم الاطباء ).
اطرق . [ اَ رَ ] (ع ص ) شتر سُست زانو یا کج ساق . مؤنث : طَرْقاء. (منتهی الارب ) (آنندراج ). شتر سست زانو. (از مهذب الاسماء) (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ).
اطرق . [ اَ رُ ] (ع اِ) ج ِ طریق . (منتهی الارب ) (معجم البلدان ) (ناظم الاطباء).
کلمات دیگر: