موی شکاف

مو شکاف . موی شکافنده . یا که از شدت تیزی موی را از درازا بشکافد . یا آنکه دقت بسیار کند .

موی شکاف. [ ش ِ] ( نف مرکب ) موشکاف. موی شکافنده. || که از شدت تیزی موی را از درازا بشکافد. که موی را به دونیم کند. مبالغت در برندگی. || کنایه است از هرچیز سخت تیز. ( از یادداشت مؤلف ) :
بید برگش به نوک موی شکاف
نافه کوه را فکنده ز ناف.شاه بهرام در میان مصاف
نوک تیرش چو موی موی شکاف. || آنکه دقت بسیار کند. موشکاف. کسی که در کارها سخت دقت ورزد. دقیق. باریک بین. نکته سنج. نکته یاب. باریک اندیش. که ذوق و اندیشه باریک و لطیف دارد. باریک نظر. ( از یادداشت مؤلف ) :
گرچه ز افغان مرا با تو زبان موی شد
در همه عالم منم موی شکاف از زبان.بر هر سر موی من غمت راست مصاف
مویی شده ام به وصف تو موی شکاف.نیست در این کهنه نوخیزتر
موی شکافی ز سخن تیزتر.به فکر معنی نازک چو مو شدم باریک
چه غم ز موی شکافان خرده بین دارم.و رجوع به موشکاف و موی شکافتن شود. || ( اِ مرکب ) زلف. || ( اصطلاح گیاه شناسی ) سنبل هندی. ( ناظم الاطباء ).