اسیف. [ اَ ] ( ع ص ) اسیر. || پیر فانی. || خشمگین. || اندوهناک. زود اندوهگین شونده. رقیق القلب. اندوهگین. || مزدور. بنده. || آنکه گاهی فربه نشود. ج ، اُسَفاء. ( ناظم الاطباء ).
اسیف
لغت نامه دهخدا
دانشنامه عمومی
ریشه یی با یوسف دارد و معنی تاسف را میدهد، یعنی اندوهگین، پُردرد، رقیق القلب و بنده آمده است
پیشنهاد کاربران
در گویش تاتی اَسیفَ به سیب گفته میشود.
کلمات دیگر: