کلمه جو
صفحه اصلی

بیقور

لغت نامه دهخدا

بیقور. [ ب َ / ب ِ ] ( اِ ) لولو. یک سرودو گوش. بخ. کخ. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به کخ شود.

بیقور. [ ب َ / ب ِ ] ( ع اِ ) اسم جمعِ بَقَر. ( منتهی الارب ). رجوع به بقر شود.

بیقور. ( معرب ، اِ ) چارپای خرد. مشتق از کلمه پیکوس لاتینی. ( النقود العربیة ص 160 ).

بیقور. (معرب ، اِ) چارپای خرد. مشتق از کلمه ٔ پیکوس لاتینی . (النقود العربیة ص 160).


بیقور. [ ب َ / ب ِ ] (اِ) لولو. یک سرودو گوش . بخ . کخ . (یادداشت مؤلف ). رجوع به کخ شود.


بیقور. [ ب َ / ب ِ ] (ع اِ) اسم جمعِ بَقَر. (منتهی الارب ). رجوع به بقر شود.



کلمات دیگر: