بسیار کینه . سخت کینه توز . سخت کینه ور . که کینه بسیار دارد .
بیش کین
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بیش کین. ( ص مرکب ) بسیارکینه. سخت کینه توز. سخت کینه ور. که کینه بسیار دارد :
چرا بیش کین خواند او را سپهر
که هست از دگر خسروان بیش مهر.
چرا بیش کین خواند او را سپهر
که هست از دگر خسروان بیش مهر.
نظامی.
بداندیش کم مهر و او بیش کین.نظامی.
کلمات دیگر: