عمل بیش خوار . گلو بندگی . اکولی
بیش خواری
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بیش خواری. [ خوا/خا ] ( حامص مرکب ) عمل بیش خوار. گلوبندگی. اکولی :
عجب نیست گر جانْت خوار است و حیران
چو تن مست و خفته ست از بیش خواری.
عجب نیست گر جانْت خوار است و حیران
چو تن مست و خفته ست از بیش خواری.
ناصرخسرو.
کلمات دیگر: