<div class="boxBd">بورابرش. [ رِ اَ رَ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) اسبی که سرخ رنگ و دارای خالهای سفید باشد : <br>سیه چشم بورابرش و گاودم <br>سیه خایه و تند و پولادسم.<div class="au">فردوسی.</div>یکی بور ابرش به پیشش بپای <br>نه آرام دارد تو گویی بجای.<div class="au">فردوسی.</div>و رجوع به ابرش شود.</div>

بورابرش. [ رِ اَ رَ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) اسبی که سرخ رنگ و دارای خالهای سفید باشد : سیه چشم بورابرش و گاودم سیه خایه و تند و پولادسم. فردوسی. یکی بور ابرش به پیشش بپای نه آرام دارد تو گویی بجای. فردوسی. و رجوع به ابرش شود.

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">اسبی که خالهای سرخ وسفیدداشته باشد، اسب سرخ و، دارای خالهای سفیدراگویند<br>اسبی که سرخ رنگ و دارای خالهای سفید باشد .</div>

اسبی که خالهای سرخ وسفیدداشته باشد، اسب سرخ و، دارای خالهای سفیدراگویند اسبی که سرخ رنگ و دارای خالهای سفید باشد .

فرهنگ فارسی

همی رخش خوانیم و بورابرش ست/به رنگ آتشی و به خوی آتش است ( فردوسی )<br>

همی رخش خوانیم و بورابرش ست/به رنگ آتشی و به خوی آتش است ( فردوسی )

بور ابرش

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا

پیشنهاد کاربران