( آخره ) ( اسم ) ۱ - ترقوه چنبر. گردن آخرک . ۲ - گودیی که در میان تود. خاک کنند تا در میان آن آب ریزند برای گل ساختن . ۳ - طنابی دراز و برکشیده که چند اسب را بتوان بدو بست .
نقیض متقدمه ترقوه چنبره گردن
مهلت
نقیض متقدمه ترقوه چنبره گردن
مهلت
اخرة. [ اَ / اُ خ َ رَ ] (ع ق ، اِ) سپس : جاء اَخرة و جاء اُخرَة و جاء بأخَرَة؛ آمد پس از همه . ماعرفته الا باخرة؛ نشناختم او را مگر پس از همه . (از منتهی الارب ).
اخرة. [ اَ خ ِ رَ ] (ع اِ) مهلت . نسأه . نظرة. نسیه : بعته بأخرة؛ فروختم آنرا به نسیه و مهلت .
اخرة. [ اَ خ ِرْ رَ ] (ع اِ) ج ِ خریر. زمینهای دشت که در میان پشته ها و کوهها باشد.