کلمه جو
صفحه اصلی

اخره

فرهنگ فارسی

( آخره ) ( اسم ) ۱ - ترقوه چنبر. گردن آخرک . ۲ - گودیی که در میان تود. خاک کنند تا در میان آن آب ریزند برای گل ساختن . ۳ - طنابی دراز و برکشیده که چند اسب را بتوان بدو بست .
نقیض متقدمه ترقوه چنبره گردن
مهلت

لغت نامه دهخدا

( آخره ) آخره. [ خ ِ رَ ] ( ع ص ) تأنیث آخر. نقیض متقدمه. || ( اِ ) پس پالان. پس کوهه پالان. آخرةالرحل. ج ، اواخر.
- آخره عین ؛ دنباله چشم.

آخره. [ خ ُ رَ / رِ ] ( اِ ) آخوره. آخُرک. ترقوه. چنبره گردن. || گودی که در میان توده خاک کنند تا در آن آب ریزند گل ساختن را. || طویله ، به معنی طنابی درازو برکشیده که چندین اسب بدو توان بستن :
تیغزنان میرسد خسرو انجم ز شرق
کو همه شب دررمید زآخره کهکشان.
عزالدین شروانی.

( اخرة ) اخرة. [ اَ خ ِرْ رَ ] ( ع اِ ) ج ِ خریر. زمینهای دشت که در میان پشته ها و کوهها باشد.

اخرة. [ اَ / اُ خ َ رَ ] ( ع ق ، اِ ) سپس : جاء اَخرة و جاء اُخرَة و جاء بأخَرَة؛ آمد پس از همه. ماعرفته الا باخرة؛ نشناختم او را مگر پس از همه. ( از منتهی الارب ).

اخرة. [ اَ خ ِ رَ ] ( ع اِ ) مهلت. نسأه. نظرة. نسیه : بعته بأخرة؛ فروختم آنرا به نسیه و مهلت.

اخرة. [ اَ / اُ خ َ رَ ] (ع ق ، اِ) سپس : جاء اَخرة و جاء اُخرَة و جاء بأخَرَة؛ آمد پس از همه . ماعرفته الا باخرة؛ نشناختم او را مگر پس از همه . (از منتهی الارب ).


اخرة. [ اَ خ ِ رَ ] (ع اِ) مهلت . نسأه . نظرة. نسیه : بعته بأخرة؛ فروختم آنرا به نسیه و مهلت .


اخرة. [ اَ خ ِرْ رَ ] (ع اِ) ج ِ خریر. زمینهای دشت که در میان پشته ها و کوهها باشد.


دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] آخره. ریشه کلمه:
اخر (۲۵۰ بار)
ه (۳۵۷۶ بار)

پیشنهاد کاربران

قوس زیرگلو. زیرگردن

چنبره گردن - قوس زیر گردن

آخرت، قیامت

چنبره ی گردن، قوس زیر گردن

چنبره گردن یا قوس زیر گردن

قوس زیر گردن چهارپایان، _، چنبره گردن

آخره ، aakhereh , در گویش شهر بابکی به جایی مستطیل شکل که از گل وسنگ وآجر ویا چوب ساخته شده تا خوراک چهار پایان وگوسپندان در ان ریخته شود ، ظرف علف خوری اسب و خر وگاو وگوسفند ، آخوره هم نامیده می شود


کلمات دیگر: