برابر پارسی : نخستی | ( اَوّلیت ) نخست
اولیت
برابر پارسی : نخستی | ( اَوّلیت ) نخست
فرهنگ فارسی
(مصدر ) پیشی تقدم .
لغت نامه دهخدا
اولیت. [ اَوْ وَ لی ی َ ] ( ع مص جعلی ،اِمص ) سبقت و تقدم. ( ناظم الاطباء ). اولویت. برتری. پیشی. || سروری و ریاست. ( ناظم الاطباء ).
اولیة. [ اَ ل ِ ی َ ] ( ع اِ ) ج ِ ولی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). بارانهای دوم بهاری. باران تندو رگبار پی درپی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به ولی شود.
اولیة. [ اَوْ وَ لی ی َ ] ( ع ص نسبی ) مؤنث اَوّلی . ( منتهی الارب ). رجوع به اولی شود.
اولیة. [ اَ ل ِ ی َ ] ( ع اِ ) ج ِ ولی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). بارانهای دوم بهاری. باران تندو رگبار پی درپی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به ولی شود.
اولیة. [ اَوْ وَ لی ی َ ] ( ع ص نسبی ) مؤنث اَوّلی . ( منتهی الارب ). رجوع به اولی شود.
اولیت . [ اَوْ وَ لی ی َ ] (ع مص جعلی ،اِمص ) سبقت و تقدم . (ناظم الاطباء). اولویت . برتری . پیشی . || سروری و ریاست . (ناظم الاطباء).
کلمات دیگر: