فرهنگ ابوحفص سُغدی تألیف ابوحفص حکیم بن احوص سُغدی سمرقندی که موسیقی دان و از نخستین شاعران پارسی گوی و هم عصر حنظله بادغیسی و عباس مروزی (شاعر سدهٔ چهارم هجری)بوده است.
۹ سده فرهنگ نویسی
این فرهنگ تا اوایل سدهٔ ۱۱ ق در دست فرهنگ نویسان بوده است. زبان اهالی ماوراء النهر در آن هنگام فارسی بوده و زبان عربی زبان علمی به شمار می آمده است و ایرانیان فرهنگ های عربی - فارسی زیادی را به رشته تحریر در آوردند این کتاب امروز در کتابخانه ای وجود ندارد.
محمد معین در پیشگفتار فرهنگ معین معتقد است که این فرهنگ اولین فرهنگ فارسی نوشته شده است که از آن اثری نیست.
سید محمد علی داعی الاسلام نیز در مقدمهٔ فرهنگ نظام معتقد است که فرهنگ سغدی «اکنون در هیچ کتابخانه بزرگ جهان» پیدا نمی شود.
۹ سده فرهنگ نویسی
این فرهنگ تا اوایل سدهٔ ۱۱ ق در دست فرهنگ نویسان بوده است. زبان اهالی ماوراء النهر در آن هنگام فارسی بوده و زبان عربی زبان علمی به شمار می آمده است و ایرانیان فرهنگ های عربی - فارسی زیادی را به رشته تحریر در آوردند این کتاب امروز در کتابخانه ای وجود ندارد.
محمد معین در پیشگفتار فرهنگ معین معتقد است که این فرهنگ اولین فرهنگ فارسی نوشته شده است که از آن اثری نیست.
سید محمد علی داعی الاسلام نیز در مقدمهٔ فرهنگ نظام معتقد است که فرهنگ سغدی «اکنون در هیچ کتابخانه بزرگ جهان» پیدا نمی شود.
wiki: رساله ابوحفض سغدی