غیاث الدین بن سکندر
اعظم شاه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
اعظم شاه. [ اَ ظَ ] ( اِخ ) پسر سوم عالمگیر از سلاطین هند. او از طرف پدر خود والی کابل و پس از آن فرمانروای احمدآباد شد. و بعد از درگذشت پدرش در 1119 هَ. ق. بقتل رسید. ( از قاموس الاعلام ترکی ).
اعظم شاه. [ اَ ظَ ] ( اِخ ) غیاث الدین بن سکندر. رجوع به کلمه مزبور شود.
اعظم شاه. [ اَ ظَ ] ( اِخ ) غیاث الدین بن سکندر. رجوع به کلمه مزبور شود.
اعظم شاه . [ اَ ظَ ] (اِخ ) پسر سوم عالمگیر از سلاطین هند. او از طرف پدر خود والی کابل و پس از آن فرمانروای احمدآباد شد. و بعد از درگذشت پدرش در 1119 هَ . ق . بقتل رسید. (از قاموس الاعلام ترکی ).
اعظم شاه . [ اَ ظَ ] (اِخ ) غیاث الدین بن سکندر. رجوع به کلمه ٔ مزبور شود.
کلمات دیگر: