( اعصبة ) اعصبة. [ اَ ص ِ ب َ ] ( ع اِ ) ج ِ عَصیب ، بمعنی شش یا روده های درپیچیده و بریان کرده. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). عُصُب. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
اعصبه
لغت نامه دهخدا
اعصبة. [ اَ ص ِ ب َ ] (ع اِ) ج ِ عَصیب ، بمعنی شش یا روده های درپیچیده و بریان کرده . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). عُصُب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
کلمات دیگر: