مهتر یا مرتکب در امور که از یکی بگیرد و دیگری را دهد و نگذارد برای کسی از حق او یا آنکه حقوق را برای اهل آن هبه نماید .
مغذمر
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
مغذمر. [ م ُ ذَ م ِ ] ( ع ص ) مهتر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || مرتکب در امور که از یکی بگیرد و دیگری را دهد و نگذارد برای کسی از حق او یا آنکه حقوق را برای اهل آن هبه نماید. یا آنکه حکم کند بر اهل خود هرچه خواهد از ظلم و عدل و حکمش رد نشود. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
کلمات دیگر: