اضبیکاک

اضبیکاک. [ اِ ] ( ع مص ) برآمدن گیاه ، یقال : اضبأکّت الارض ؛ ای خرج نبتها. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اضبئکاک شود.

اضبئکاک. [ اِ ب ِءْ ] ( ع مص ) بیرون آمدن گیاه زمین. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اضبیکاک شود.