اذات . [ اَ ] (ع مص ، اِمص ) اَذاة. اَذی ̍. اَذیّت . رنجش . رنجه . رنجه شدن . (مؤید الفضلاء). || رنجه کردن . (مؤید الفضلاء).
اذات
لغت نامه دهخدا
اذات. [ اَ ] ( ع مص ، اِمص ) اَذاة. اَذی ̍. اَذیّت. رنجش. رنجه. رنجه شدن. ( مؤید الفضلاء ). || رنجه کردن. ( مؤید الفضلاء ).
اذاة. [ اَ ] ( ع مص ، اِمص ) اَذات. اذیت. رنجش. آزار. رنج. آنچه از او آزار یابند.
اذاة. [ اَ ] ( ع مص ، اِمص ) اَذات. اذیت. رنجش. آزار. رنج. آنچه از او آزار یابند.
کلمات دیگر: