کلمه جو
صفحه اصلی

ارابن

لغت نامه دهخدا

ارابن . [ اُ ب ِ ] (اِخ ) نام منزلی است بر ریگ توده ٔ مَبرک ، که از کوه جُهینة بر تنگه ٔ صفراء قرب مدینه منحدر است . (معجم البلدان ). منزلی است نزدیک وادی صفرا. (منتهی الارب ).


ارابن. [ اُ ب ِ ] ( اِ ) درخت خطمی. ( مهذب الاسماء ).

ارابن. [ اُ ب ِ ] ( اِخ ) نام منزلی است بر ریگ توده مَبرک ، که از کوه جُهینة بر تنگه صفراء قرب مدینه منحدر است. ( معجم البلدان ). منزلی است نزدیک وادی صفرا. ( منتهی الارب ).

ارابن . [ اُ ب ِ ] (اِ) درخت خطمی . (مهذب الاسماء).



کلمات دیگر: