( بشغة ) بشغة. [ ب َ غ َ ] ( ع اِ ) باران نرم و ضعیف که روان نگردد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به بشغ شود.
بشغه
لغت نامه دهخدا
بشغة. [ ب َ غ َ ] (ع اِ) باران نرم و ضعیف که روان نگردد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به بشغ شود.
کلمات دیگر: