بشغ. [ ب َ ] (ع مص )باران نرم و ضعیف بر زمین باریدن : بشغت الارض مجهولاً. (منتهی الارب ). باران نرم ضعیف باریده شدن بر زمین .باران نرم و ضعیف باریدن آسمان . (از ناظم الاطباء).

بشغ. [ ب َ ] (ع مص )باران نرم و ضعیف بر زمین باریدن : بشغت الارض مجهولاً. (منتهی الارب ). باران نرم ضعیف باریده شدن بر زمین .باران نرم و ضعیف باریدن آسمان . (از ناظم الاطباء).

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">بشغ. [ ب َ ] ( ع اِ ) باران نرم و ضعیف که روان نگردد. بشغة. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). <hr>بشغ. [ ب َ ] ( ع مص )باران نرم و ضعیف بر زمین باریدن : بشغت الارض مجهولاً. ( منتهی الارب ). باران نرم ضعیف باریده شدن بر زمین.باران نرم و ضعیف باریدن آسمان. ( از ناظم الاطباء ).</div>

بشغ. [ ب َ ] ( ع اِ ) باران نرم و ضعیف که روان نگردد. بشغة. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). بشغ. [ ب َ ] ( ع مص )باران نرم و ضعیف بر زمین باریدن : بشغت الارض مجهولاً. ( منتهی الارب ). باران نرم ضعیف باریده شدن بر زمین.باران نرم و ضعیف باریدن آسمان. ( از ناظم الاطباء ).

بشغ. [ ب َ ] (ع اِ) باران نرم و ضعیف که روان نگردد. بشغة. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).

بشغ. [ ب َ ] (ع اِ) باران نرم و ضعیف که روان نگردد. بشغة. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).