نام ستاره ای در المراه المسلسله ٠
مؤق
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
مؤق . [ م ُءْق ْ ] (ع مص ) مؤوق . گول گردیدن . (ناظم الاطباء). موق . رجوع به مؤوق و موق شود. || مردن و هلاک گردیدن . (ناظم الاطباء). موق . (آنندراج ).
مؤق . [ م ُءْق ْ ] (ع اِ) کنج چشم متصل به بینی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). گوشه ٔ چشم از سوی بینی . ج ، آماق . (مهذب الاسماء). آن کنار چشم که متصل به بینی باشد و کناری را که متصل به صدغ است لحاظ گویند. (ناظم الاطباء). دنباله ٔ چشم و در آن لغات است : موق . مأق . مؤقی . ماقی . ماق . مؤقی . مَاءْقی ̍. امق . مقیة. ج ، آماق ، مواق . (منتهی الارب ) (از آنندراج ). || پیش چشم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). || زمینی که کرانه ٔ آن پست باشد. ج ، آماق . (ناظم الاطباء). زمین پست کرانه ها. ج ، آماق . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
مؤق. [ م ُءْق ْ ] ( ع اِ ) کنج چشم متصل به بینی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). گوشه چشم از سوی بینی. ج ، آماق. ( مهذب الاسماء ). آن کنار چشم که متصل به بینی باشد و کناری را که متصل به صدغ است لحاظ گویند. ( ناظم الاطباء ). دنباله چشم و در آن لغات است : موق. مأق. مؤقی. ماقی. ماق. مؤقی. مَاءْقی ̍. امق. مقیة. ج ، آماق ، مواق. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ). || پیش چشم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || زمینی که کرانه آن پست باشد. ج ، آماق. ( ناظم الاطباء ). زمین پست کرانه ها. ج ، آماق. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
مؤق. [ م ُءْق ْ ] ( ع مص ) مؤوق. گول گردیدن. ( ناظم الاطباء ). موق. رجوع به مؤوق و موق شود. || مردن و هلاک گردیدن. ( ناظم الاطباء ). موق. ( آنندراج ).
مؤق. [ ] ( اِخ )نام ستاره ای در امراءةالمسلسله. ( یادداشت مؤلف ).
موق. [ م َ ] ( ع مص ) ارزان آمدن بیع. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). ارزان شدن آخریان. ( از دهار ) ( تاج المصادر بیهقی ). || مردن و هلاک گشتن. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). مؤق. مؤوق. مواقة. || گول گردیدن. ( منتهی الارب ). مؤق. مؤوق.
موق. ( ع مص ) مَوق. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). گول گردیدن. ( آنندراج ). احمق شدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( المصادر زوزنی ). || مردن. ( منتهی الارب ). رجوع به مَوق شود. || ( اِمص ) گولی. || بیهوشی. || کندی ذهن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
موق. ( ع اِ ) مورچه پردار. || غبار. || کنج چشم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). گوشه چشم به طرف بینی. ( غیاث ). دنباله چشم. || موزه درشت که بر موزه دیگر پوشند. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
موق. ( معرب ، اِ ) سر موزه ، معرب است. ( از آنندراج ) ( منتهی الارب ). صندل پیش بند. ج ، امواق. ( از مهذب الاسماء ). معرب موزه یا موکه ، گالش. گتر. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). ج ، امواق. ( دهار ) ( آنندراج ). معرب موزه ٔفارسی است مانند موزج. ( از المعرب جوالیقی ص 311 ).
مؤق. [ م ُءْق ْ ] ( ع مص ) مؤوق. گول گردیدن. ( ناظم الاطباء ). موق. رجوع به مؤوق و موق شود. || مردن و هلاک گردیدن. ( ناظم الاطباء ). موق. ( آنندراج ).
مؤق. [ ] ( اِخ )نام ستاره ای در امراءةالمسلسله. ( یادداشت مؤلف ).
موق. [ م َ ] ( ع مص ) ارزان آمدن بیع. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). ارزان شدن آخریان. ( از دهار ) ( تاج المصادر بیهقی ). || مردن و هلاک گشتن. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). مؤق. مؤوق. مواقة. || گول گردیدن. ( منتهی الارب ). مؤق. مؤوق.
موق. ( ع مص ) مَوق. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). گول گردیدن. ( آنندراج ). احمق شدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( المصادر زوزنی ). || مردن. ( منتهی الارب ). رجوع به مَوق شود. || ( اِمص ) گولی. || بیهوشی. || کندی ذهن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
موق. ( ع اِ ) مورچه پردار. || غبار. || کنج چشم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). گوشه چشم به طرف بینی. ( غیاث ). دنباله چشم. || موزه درشت که بر موزه دیگر پوشند. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
موق. ( معرب ، اِ ) سر موزه ، معرب است. ( از آنندراج ) ( منتهی الارب ). صندل پیش بند. ج ، امواق. ( از مهذب الاسماء ). معرب موزه یا موکه ، گالش. گتر. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). ج ، امواق. ( دهار ) ( آنندراج ). معرب موزه ٔفارسی است مانند موزج. ( از المعرب جوالیقی ص 311 ).
مؤق . [ ] (اِخ )نام ستاره ای در امراءةالمسلسله . (یادداشت مؤلف ).
کلمات دیگر: