فرهنگ فارسی

<div class="boxBd">موم دلی. [ دِ ] ( حامص مرکب ) صفت و حالت موم دل. نرم دلی و رقت قلب. ( یادداشت مؤلف ). نرم دلی. ( آنندراج ) : <br>چنان ز عشق کم آزار گشته ام طالب <br>که شیشه موم دلی یاد گیرد از سنگم.<div class="au">طالب آملی ( از آنندراج ).</div>و رجوع به موم دل شود.</div>

موم دلی. [ دِ ] ( حامص مرکب ) صفت و حالت موم دل. نرم دلی و رقت قلب. ( یادداشت مؤلف ). نرم دلی. ( آنندراج ) : چنان ز عشق کم آزار گشته ام طالب که شیشه موم دلی یاد گیرد از سنگم. طالب آملی ( از آنندراج ). و رجوع به موم دل شود.

موم دلی

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا