شبکه های بادی (به انگلیسی: Pneumatic tubes) که به اسامی حمل و نقل لوله ای پنوماتیک و خط لولهٔ کپسولی نیز شهرت دارند. سیستم هایی هستند که از طریق ایجاد هوای فشرده یا خلاء جزئی، باعث جابجائی کپسول های حمل استوانه ای شکل در خطوط لوله ای می گردند.
شبکه های بادی اولین بار در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در سازمان ها و اداره های بزرگ ِآمریکا برای حمل بسته های کوچک و فوری (مانند نامه، کاغذ پیغام و پول) برای فاصله های نسبتاً کوتاه (در یک ساختمان یا در داخل یک شهرک) مورد استفاده قرار گرفت.
طرز کار این سیستم بدین شکل بود که مرکزیت موتور اصلی این شبکه یک توربین کمپرسور بادی بوده است که دور از مجموعه قرار می گرفت و لوله مکش بادی به هر اتاق از کارمندان وصل می شد و دیگر لوله ها به اتاق کنترل فرمان متصل می گردید و کارمندان برای ارسال اطلاعات و مراسلات پستی خود از یک کپسوله که در آن محتویات ارسالی را قرار می دادند و سپس کپسول را در لوله ارسال روانه می ساختند.
همچنین برای دریافت مرسوله خود لوله دیگری موجود بود که می توانستند به وسیله آن دریافت مرسوله داشته باشند.
شبکه های بادی اولین بار در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در سازمان ها و اداره های بزرگ ِآمریکا برای حمل بسته های کوچک و فوری (مانند نامه، کاغذ پیغام و پول) برای فاصله های نسبتاً کوتاه (در یک ساختمان یا در داخل یک شهرک) مورد استفاده قرار گرفت.
طرز کار این سیستم بدین شکل بود که مرکزیت موتور اصلی این شبکه یک توربین کمپرسور بادی بوده است که دور از مجموعه قرار می گرفت و لوله مکش بادی به هر اتاق از کارمندان وصل می شد و دیگر لوله ها به اتاق کنترل فرمان متصل می گردید و کارمندان برای ارسال اطلاعات و مراسلات پستی خود از یک کپسوله که در آن محتویات ارسالی را قرار می دادند و سپس کپسول را در لوله ارسال روانه می ساختند.
همچنین برای دریافت مرسوله خود لوله دیگری موجود بود که می توانستند به وسیله آن دریافت مرسوله داشته باشند.
wiki: شبکه های بادی