خنفسة. [ خ ُ ف َ / ف ُ س َ ] (ع اِ) خبزدوک . خنفساء. خُنفَس . خِنفِس .
خنفسه
لغت نامه دهخدا
( خنفسة ) خنفسة. [ خ ُ ف َ / ف ُ س َ ] ( ع اِ ) خبزدوک. خنفساء. خُنفَس. خِنفِس.
خنفسة. [ خ َ ف َ س َ ] ( ع مص ) مکروه داشتن قوم را و میل کردن از آنها. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ).
خنفسة. [ خ ُ ف َ / ف ِ س َ ] ( ع اِ ) شتر خشنود به ادنی چراگاه. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ).
خنفسة. [ خ َ ف َ س َ ] ( ع مص ) مکروه داشتن قوم را و میل کردن از آنها. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ).
خنفسة. [ خ ُ ف َ / ف ِ س َ ] ( ع اِ ) شتر خشنود به ادنی چراگاه. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ).
خنفسة. [ خ َ ف َ س َ ] (ع مص ) مکروه داشتن قوم را و میل کردن از آنها. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد).
خنفسة. [ خ ُ ف َ / ف ِ س َ ] (ع اِ) شتر خشنود به ادنی چراگاه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد).
کلمات دیگر: