کلمه جو
صفحه اصلی

ادناء

لغت نامه دهخدا

ادناء. [ اَ ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ دَنی ٔ.

ادناء. [ اِ ] ( ع مص ) نزدیک گردیدن. ( منتهی الارب ). استدناء. نزدیک شدن. || نزدیک گردانیدن کسی را. ( منتهی الارب ). نزدیک کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). نزدیک آوردن. || ادناء ناقه ؛ نزدیک شدن نتاج ناقه. ( منتهی الارب ). نزدیک آمدن زه اشتر. ( تاج المصادر بیهقی ). || بزیست تنگ زندگانی کردن. ( منتهی الارب ). در تنگدستی بودن. || مرتکب عیب و نقیصه گردیدن. ( منتهی الارب ).

ادناء. [ اِدْ دِ ] ( ع مص ) دُنوّ. نزدیک آمدن. نزدیک گردیدن.

ادناء. [ اَ ن َءْ ] ( ع ص ) قوزپشت. گوژپشت. ( صراح ): رجل ٌ اَدْنَاء؛ مرد گوژپشت. ( منتهی الارب ). اَجْنَاء. اَحْدَب. اَهْدَاء. || تَیْس ٌ اَدْنَاء؛ سُرودوتاشده. ( مهذب الاسماء ). مؤنث : دَنْأی ̍.

ادناء. [ اَ ] (ع ص ، اِ) ج ِ دَنی ٔ.


ادناء. [ اَ ن َءْ ] (ع ص ) قوزپشت . گوژپشت . (صراح ): رجل ٌ اَدْنَاء؛ مرد گوژپشت . (منتهی الارب ). اَجْنَاء. اَحْدَب . اَهْدَاء. || تَیْس ٌ اَدْنَاء؛ سُرودوتاشده . (مهذب الاسماء). مؤنث : دَنْأی ̍.


ادناء. [ اِ ] (ع مص ) نزدیک گردیدن . (منتهی الارب ). استدناء. نزدیک شدن . || نزدیک گردانیدن کسی را. (منتهی الارب ). نزدیک کردن . (تاج المصادر بیهقی ). نزدیک آوردن . || ادناء ناقه ؛ نزدیک شدن نتاج ناقه . (منتهی الارب ). نزدیک آمدن زه اشتر. (تاج المصادر بیهقی ). || بزیست تنگ زندگانی کردن . (منتهی الارب ). در تنگدستی بودن . || مرتکب عیب و نقیصه گردیدن . (منتهی الارب ).


ادناء. [ اِدْ دِ ] (ع مص ) دُنوّ. نزدیک آمدن . نزدیک گردیدن .



کلمات دیگر: