اتحاد مبارزان کمونیست

اتحاد مبارزان کمونیست (به اختصار: امک) یا گروه سهند یک محفل کمونیستی ایرانی بود که توسط منصور حکمت، حمید تقوایی و خسرو داور در آذر ۱۳۵۷ پایه گذاری شد. امک مجموعه بحث های خود را با ترم مارکسیسم انقلابی معرفی می کردند. مهمترین اثر پایه ای آن جزوه «اسطوره بورژوازی ملی و مترقی» بود که توسط منصور حکمت و حمید تقوایی نوشته شد.
اسطوره بورژوازى ملى و مترقى (بخش ۱)، و (بخش ۲)
اسانامۀ اتحاد مبارزان کمونیست.
برنامۀ اتحاد مبارزان کمونیست.
در آستانۀ انقلاب بهمن ۱۳۵۷، چند تن از دانش آموختگان ایرانی دانش گاه های اروپا پس از بازگشت به ایران دور یکدیگر جمع شده و یک محفل مطالعاتی آثار مارکسیستی تأسیس کردند و خود را «گروه سهند» نامیدند. این افراد پس از مدتی با نگارش اساس نامه ای نام خود را به «اتحاد مبارزان کمونیست» تغییر دادند. با افزایش سرکوب فعالان چپ و رشد جنبش انقلابی در کردستان ایران، اعضای گروه سه سال بعد از تأسیس به کردستان نقل مکان کردند. در سال ۱۳۶۲، اعضای محفل با اعضای کومله متحد شده و حزب کمونیست ایران را تأسیس کردند. با این وجود افراد متمایل به خط مشی این محفل بعدها و در سال ۱۹۹۱ دوباره از حزب کمونیست ایران انشعاب کرده و حزب کمونیست کارگری ایران را تأسیس کردند که این حزب نیز در ادامۀ فعالیت خود دچار انشعابات متعددی شد.
منصور حکمت اعضای اولیه و بنیانگذاران اتحاد مبارزان کمونیست را خودش، حمید تقوایی و خسرو داور می داند؛ و در شمار افرادی که عضو این گروه بوده و یا در ارتباط با آن قرار گرفته و همکاری کرده اند، به افراد زیر اشاره کرده است:
عباس انتظام حجت، مهدى میرشاهزاده، جواد قائدى، على رجبى، مسعود نیازمند، احمد حسینى ارانى، محمد چیت ممتاز، مجتبى احمدزاده، غلام کشاورز.