( قردیدة ) قردیدة. [ ق ِ دَ ] ( ع اِ ) درشتی سخن. ( منتهی الارب ). کلام استوار. ( از اقرب الموارد ). || خط میان پشت. || سر مرد. || سر کوه.( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || آنچه در کرانه های حله باشد از خرما. ( منتهی الارب ). قطعه ٔادیم از خرما، مانند کِردیده. ( از اقرب الموارد ).
قردیده
لغت نامه دهخدا
قردیدة. [ ق ِ دَ ] (ع اِ) درشتی سخن . (منتهی الارب ). کلام استوار. (از اقرب الموارد). || خط میان پشت . || سر مرد. || سر کوه .(منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || آنچه در کرانه های حله باشد از خرما. (منتهی الارب ). قطعه ٔادیم از خرما، مانند کِردیده . (از اقرب الموارد).
کلمات دیگر: