قردعة. [ ق َ دَ ع َ ] (ع اِمص ) خواری . (منتهی الارب ). ذُل ّ. (اقرب الموارد).
قردعه
لغت نامه دهخدا
( قردعة ) قردعة. [ ق َ دَ ع َ ] ( ع اِمص ) خواری. ( منتهی الارب ). ذُل . ( اقرب الموارد ).
قردعة. [ ق ِ دِ ع َ ] ( ع اِ ) گردن. گویند: اخذ بقردعة فلان. ( منتهی الارب ). عنق. ( اقرب الموارد ).
قردعة. [ ق ِ دِ ع َ ] ( ع اِ ) گردن. گویند: اخذ بقردعة فلان. ( منتهی الارب ). عنق. ( اقرب الموارد ).
قردعة. [ ق ِ دِ ع َ ] (ع اِ) گردن . گویند: اخذ بقردعة فلان . (منتهی الارب ). عنق . (اقرب الموارد).
کلمات دیگر: