رضا تجدد

رضا تجدد (۱۲۶۷-۱۳۵۲) مترجم، روزنامه نگار، سیاستمدار و قاضی ایرانی بود.
در عراق زاده شد. او فرزند شیخ العراقین مازندرانی بود. علوم حوزوی و ادبیات فارسی و عرب را در کربلا و نجف آموخت. در سال ۱۲۹۸ به اتفاق برادرش زین العابدین رهنما به ایران بازگشت. در انتخابات دوره چهارم و پنجم مجلس شورای ملی از ساری به نمایندگی انتخاب شد و بعد از مدتی به طرفداری از سردار سپه پرداخت. او در آغاز خلع قاجاریه، روزنامه ای به نام تجدد دائر کرد که ارگان فرقه دموکرات مستقل ایران بود. سید محمد تدین، حسین دادگر، علی اکبر داور و دبیراعظم بهرامی که همگی نماینده مجلس بودند، از اعضای هیئت تحریریه تجدد شمرده می شدند. پس از خلع قاجاریه تجدد از طرف علی اکبر داور به خدمت قضا دعوت گردید و به ریاست دادگستری خراسان و سپس مستشاری دیوان کشور منصوب شد. در سال ۱۳۱۴ تجدد و برادرش، زین العابدین رهنما، مغضوب رضاشاه شدند. آنان به دستور شاه ابتدا زندانی و سپس به عراق تبعید شدند. پس از استعفای رضاشاه، هر دو برادر به ایران بازگشتند و بار دیگر فعالیت سیاسی خود را پیش گرفتند. تجدد در کابینه محمدعلی فروغی به معاونت وزارت فرهنگ انتخاب شد و مدتی هم معاون وزارت دادگستری بود. او برای بار سوم در دوره چهاردهم مجلس نماینده ساری شد.
او در ۱۳۵۲ در تهران درگذشت.
تجدد کتاب الفهرست ابن ندیم را از عربی به فارسی برگردانده است.