رصدخانه اخترفیزیک اسمیتسونین (به انگلیسی: Smithsonian Astrophysical Observatory SAO)،یک مؤسسهٔ تحقیقاتی وابسته به مؤسسه اسمیتسونین است که مرکز آن در کمبریج، ماساچوست، در مجاورت رصدخانه کالج هاروارد (HCO) قرار گرفته و پیوستگی آنها به یک دیگر مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین(CFA) را به وجود آورده است.
ساموئل پیرپونت لانگلی ۱۸۹۰ تا ۱۹۰۶
چارلز گریلی ابوت ۱۹۰۶ تا ۱۹۴۲
لُویال بلین آلدریک ۱۹۴۲ تا ۱۹۵۵
فرد لارنس ویپل 1955–1973
George B. Field 1973–1982 (with the creation of the مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین in 1973, the director of SAO and the رصدخانه کالج هاروارد became a joint position)
Irwin I. Shapiro 1982–2004
چارلز راجر آلکوک 2004–
رصدخانه اخترفیزیک اسمیتسونین در سال ۱۸۹۰ توسط ساموئل پیرپونت لانگلی، سومین رئیس اسمیتسونین، و در آغاز در درجه اول برای مطالعه و بررسی خورشید تأسیس شد. امروز از پیرپونت لانگلی به عنوان یک پیشگام هوانوردی یاد می شود، اما او یک دانش آموختهٔ ستاره شناسی و یک اخترشناس و اولین دانشمند آمریکایی بود که به درک مفهوم «اختر فیزیک» به عنوان یک رشتهٔ مجزا توجه داشت. لانگلی ابزار اخترشناسی بولومتر را ساخت و اشعه مادون قرمز خورشید را نشان داد.
رصدخانه اخترفیزیک اسمیتسونین (SAO) در سال ۱۹۵۵، از واشینگتن، دی.سی. به کمبریج، برای همکاری با رصدخانه کالج هاروارد (HCO) و گسترش شمار کارکنان، و امکانات خود، و مهمتر از همه، دامنه های تلاش های علمی نقل مکان کرد. فرد لارنس ویپل، نخستین مدیر کل رصدخانهٔ (SAO) در این دور تازهٔ تلاش های علمی، پذیرفت که یک چالش ملی برای ایجاد یک شبکهٔ ردیابی آسمان در سراسر جهان به وجود آورَد، تصمیمی که رصدخانه اخترفیزیک اسمیتسونین را به صورت یک پیشگام و رهبر در تحقیقات علوم فضایی درمی آورد.
رصدخانه اخترفیزیک اسمیتسونین (SAO) در طول سال ها، شماری از ایستگاه های رصدی راه دور را در بسیاری از جاهای مختلف جهان بنا و راه اندازی کرده است..
ساموئل پیرپونت لانگلی ۱۸۹۰ تا ۱۹۰۶
چارلز گریلی ابوت ۱۹۰۶ تا ۱۹۴۲
لُویال بلین آلدریک ۱۹۴۲ تا ۱۹۵۵
فرد لارنس ویپل 1955–1973
George B. Field 1973–1982 (with the creation of the مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین in 1973, the director of SAO and the رصدخانه کالج هاروارد became a joint position)
Irwin I. Shapiro 1982–2004
چارلز راجر آلکوک 2004–
رصدخانه اخترفیزیک اسمیتسونین در سال ۱۸۹۰ توسط ساموئل پیرپونت لانگلی، سومین رئیس اسمیتسونین، و در آغاز در درجه اول برای مطالعه و بررسی خورشید تأسیس شد. امروز از پیرپونت لانگلی به عنوان یک پیشگام هوانوردی یاد می شود، اما او یک دانش آموختهٔ ستاره شناسی و یک اخترشناس و اولین دانشمند آمریکایی بود که به درک مفهوم «اختر فیزیک» به عنوان یک رشتهٔ مجزا توجه داشت. لانگلی ابزار اخترشناسی بولومتر را ساخت و اشعه مادون قرمز خورشید را نشان داد.
رصدخانه اخترفیزیک اسمیتسونین (SAO) در سال ۱۹۵۵، از واشینگتن، دی.سی. به کمبریج، برای همکاری با رصدخانه کالج هاروارد (HCO) و گسترش شمار کارکنان، و امکانات خود، و مهمتر از همه، دامنه های تلاش های علمی نقل مکان کرد. فرد لارنس ویپل، نخستین مدیر کل رصدخانهٔ (SAO) در این دور تازهٔ تلاش های علمی، پذیرفت که یک چالش ملی برای ایجاد یک شبکهٔ ردیابی آسمان در سراسر جهان به وجود آورَد، تصمیمی که رصدخانه اخترفیزیک اسمیتسونین را به صورت یک پیشگام و رهبر در تحقیقات علوم فضایی درمی آورد.
رصدخانه اخترفیزیک اسمیتسونین (SAO) در طول سال ها، شماری از ایستگاه های رصدی راه دور را در بسیاری از جاهای مختلف جهان بنا و راه اندازی کرده است..