بطاق خانه بودن چشم. [ ب ِ ق ِ ن َ / ن ِدَ ن ِ چ َ / چ ِ ] ( مص مرکب ) عبارت از آن حالت که آدمی مشرف بر مرگ شود و چشم بر طاق دیوار خانه دوزد یا روی بسوی آسمان چشم باز کند. ( آنندراج ) :
بطاق خانه از آن چشم باشدم دم نزع
که طاق خانه من چشم بر سرای تو بست.
بطاق خانه از آن چشم باشدم دم نزع
که طاق خانه من چشم بر سرای تو بست.
رکنای مسیح ( از آنندراج ).
و رجوع به چشم بطاق افتادن ( ذیل طاق ) شود.