کلمه جو
صفحه اصلی

بصبص

لغت نامه دهخدا

بصبص. [ ب َ ب َ ] ( ع مص ) رجوع به بصبصة شود.

بصبص. [ ] ( اِخ ) ( متوفی 785م. ) نام مغنی مشهور دوره عباسی است که در نواختن عود مهارت داشت و در حسن و جمال تناسبی بکمال. وی در مدینه چشم گشوده بود و اصلاً جاریه یحیی بن نفیس بود که مهدی خلیفه او را خرید و به بغداد آورد. ( از قاموس الاعلام ترکی ج 2 ). و رجوع به عیون الاخبار ج 4 ص 87 و الموسوعة العربیه چ 1965 م. قاهره شود.

بصبص . [ ] (اِخ ) (متوفی 785م .) نام مغنی مشهور دوره ٔ عباسی است که در نواختن عود مهارت داشت و در حسن و جمال تناسبی بکمال . وی در مدینه چشم گشوده بود و اصلاً جاریه ٔ یحیی بن نفیس بود که مهدی خلیفه او را خرید و به بغداد آورد. (از قاموس الاعلام ترکی ج 2). و رجوع به عیون الاخبار ج 4 ص 87 و الموسوعة العربیه چ 1965 م . قاهره شود.


بصبص . [ ب َ ب َ ] (ع مص ) رجوع به بصبصة شود.


دانشنامه عمومی

بَصْبَصْ (؟ -۷۸۵م) خواننده (خُنیاگر) و نوازندهٔ حجازی و از کنیزان دوره اول عباسی بود. نام او دقیقاً روشن نیست و بَصْبَصْ لقب اوست. در نواختن عود سرآمد بوده. او را بسیار زیبا و خوش آواز از اهالی مدینه توصیف کرده اند. بصبص از کنیزان فردی به نام یحیی بن نفیس بوده و گویند خلیفهٔ عباسی مهدی، بصبص را به ۱۷ هزار دینار از او خرید.


کلمات دیگر: