رقاصه شهر

رقاصه شهر دومین ساختهٔ شاپور قریب در زمینهٔ کارگردانی فیلم سینمایی می باشد که به طریقهٔ سیاه و سفید و در سال ۱۳۴۹ ساخته شده است. می توان این دومین ساختهٔ شاپور قریب را فیلمی دانست که به یک نسبت مساوی از مایه ها و لحظات ناب سینمایی برخوردار است. در نگاه اول، رقاصه شهر، فیلمی با یک قصهٔ مبتذل و پیش پا افتاده بنظر می رسد؛ اما چنین نیست، چرا که تماشاگر با دیدن فیلم، با اثری غیرقابل قیاس با دیگر فیلم های فارسی همنام و هم مضمون روبرو می شود. این فیلم به راحتی می توانست در دست یک کارگردان کم مایه از هم بپاشد. اما شاپور قریب با دید و بینشی ظریف فکر خود را به تصویر درمی آورد و بیان تصویری او اینجا و آنجا گیرا و مبتکرانه است (شروع و پایان فیلم). اگر بشود کثرت رقص یکنواخت فروزان را به پای آن گذاشت که او رقاصه است و به ناچار باید مدام برقصد، به کمتر عیب و نقص دیگری می توان در فیلم برخورد کرد.
ناصر ملک مطیعی
فروزان
حسن شاهین
بهمن مفید
فرنگیس فروهر
رفیع حالتی
محمدتقی کهنمویی
شهرزاد
حسن رضایی
شهروز رامتین
غلامرضا سرکوب
اکبر جنتی شیرازی
گیتا
«لوطی» میانسال که بنگاه چوب بری دارد به لحاظ بی توجهی های همسرش به رقاصه ای متمایل می شود. رقاصه نیز عاشق او می شود و کارش را کنار می گذارد. وقتی همسر مرد از او می خواهد که مردش را به او بازگرداند، رقاصه بنای بدرفتاری با مرد را می گذارد و مجدداًبه کار سابقش بازمی گردد. لوطی که از نظر احساسی زخم خورده، رقاصه را به شدت مضروب می کند و نزد همسرش بازمی گردد. رقاصه با اینکه عشقش را از دست داده معهذا خوشحال است که خوشبختی خانواده ای را شکل داده است.

رقاصه شهر (فیلم). رقاصه شهر دومین ساختهٔ شاپور قریب در زمینهٔ کارگردانی فیلم سینمایی می باشد که به طریقهٔ سیاه و سفید و در سال ۱۳۴۹ ساخته شده است. می توان این دومین ساختهٔ شاپور قریب را فیلمی دانست که به یک نسبت مساوی از مایه ها و لحظات ناب سینمایی برخوردار است . در نگاه اول، رقاصه شهر، فیلمی با یک قصهٔ مبتذل و پیش پا افتاده بنظر می رسد؛ اما چنین نیست، چرا که تماشاگر با دیدن فیلم، با اثری غیر قابل قیاس با دیگر فیلم های فارسی همنام و هم مضمون روبرو می شود. این فیلم به راحتی می توانست در دست یک کارگردان کم مایه از هم بپاشد. اما شاپور قریب با دید و بینشی ظریف فکر خود را به تصویر درمی آورد و بیان تصویری او اینجا و آنجا گیرا و مبتکرانه است (شروع و پایان فیلم ). اگر بشود کثرت رقص یکنواخت فروزان را به پای آن گذاشت که او رقاصه است و به ناچار باید مدام برقصد، به کمتر عیب و نقص دیگری می توان در فیلم برخورد کرد.