ازغچ. [ اَ غ ِ ] ( اِ ) اَزْغِج. گیاهی است که بر درخت پیچد و آنرا بعربی عشقه خوانند.( برهان ). پیچک. ازغنج. ( رشیدی ). فرغند :
نهال قد من از عشق زرد شد آری
درخت خشک شود چون بر او تند ازغچ.
نهال قد من از عشق زرد شد آری
درخت خشک شود چون بر او تند ازغچ.
درویش سقا.