خیص . [ خ َ ی َ ] (ع اِ) خردی یک چشم و کلانی چشم دیگر. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خیص
لغت نامه دهخدا
خیص . [ خ َ ] (ع اِ) اندکی از عطا و منه : نلت منه خیصاً؛ یعنی چیزی اندک . || (مص ) کم و اندک گردیدن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). منه : خاص الشی ٔ خیصا.
خیص. [ خ َ ] ( ع اِ ) اندکی از عطا و منه : نلت منه خیصاً؛ یعنی چیزی اندک. || ( مص ) کم و اندک گردیدن. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). منه : خاص الشی خیصا.
خیص. ( ع اِ ) ج ِ اخیص و خیصاء. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
خیص. [ خ َ ی َ ] ( ع اِ ) خردی یک چشم و کلانی چشم دیگر. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
خیص. ( ع اِ ) ج ِ اخیص و خیصاء. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
خیص. [ خ َ ی َ ] ( ع اِ ) خردی یک چشم و کلانی چشم دیگر. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
خیص . (ع اِ) ج ِ اخیص و خیصاء. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
کلمات دیگر: