<div class="boxBd">خیره دل. [ رَ / رِ دِ ] ( ص مرکب ) متعجب. متحیر. حیران. گیج : <br>زکردار آن چرخ بازوگسل <br>خبر یافت ضحاک و شد خیره دل.<div class="au">اسدی.</div>ببد خیره دل پهلوان زان شگفت <br>بپرسیدش و ساز رفتن گرفت.<div class="au">اسدی.</div>بهو خیره دل ماند از بس شگفت <br>گه انگشت و گه لب بدندان گرفت.<div class="au">اسدی.</div> || ناراحت. بدبخت. سرگشته : <br>بود خیره دل سال و مه مرد آز<br>کفش بسته همواره و چشم باز.<div class="au">اسدی.</div>بماندند از او خیره دل هرکسی <br>بدان هر زمان آفرینش بسی.<div class="au">اسدی.</div>شده خیره دل پهلوان زمین <br>همی خواند بر بوم هند آفرین.<div class="au">اسدی.</div>سپهدار شد خیره دل کان شنید<br>همی گفت کس زور از اینسان ندید.<div class="au">اسدی.</div></div>

خیره دل. [ رَ / رِ دِ ] ( ص مرکب ) متعجب. متحیر. حیران. گیج : زکردار آن چرخ بازوگسل خبر یافت ضحاک و شد خیره دل. اسدی. ببد خیره دل پهلوان زان شگفت بپرسیدش و ساز رفتن گرفت. اسدی. بهو خیره دل ماند از بس شگفت گه انگشت و گه لب بدندان گرفت. اسدی. || ناراحت. بدبخت. سرگشته : بود خیره دل سال و مه مرد آز کفش 

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">متعجب متحیر</div>

خیره دل

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا