کلمه جو
صفحه اصلی

سیمیار

فرهنگ فارسی

اشاره کننده و رمز گوینده را خوانند یعنی شخصی که چیزها را بایما و اشاره خاطر نشان کند .

لغت نامه دهخدا

سیمیار. ( ص ) اشاره کننده و رمزگوینده را خوانند، یعنی شخصی که چیزها را به ایما و اشاره خاطرنشان کند. ( برهان ). رمزگوی ، کنایه گوی ، مثال گوی که به رمز و مثال مطلبی به مریدان تعلیم کند که فارسیان گویند زردشت حکیم در اظهار حقایق و ابراز دقایق این شیوه داشته. ( آنندراج ) ( از انجمن آرا ). ظاهراً ازبرساخته های فرقه آذرکیوان است. رجوع به سیم شود.

دانشنامه عمومی

مختصات: ۳۶°۲۲′۴۳″شمالی ۵۰°۱۸′۵۴″شرقی / ۳۶٫۳۷۸۷۳۸۸۸۸۸۸۸۹°شمالی ۵۰٫۳۱۵۱۱۱۱۱۱۱۱۱۱°شرقی / 36.3787388888889; 50.3151111111111
سیمیار، روستایی از توابع بخش رودبار الموت غربی در شهرستان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان رودبار محمد زمانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۹ نفر (۴۷خانوار) بوده است.لازم به توضیح است جمعیت این روستا در نیمه اول سال 252 نفر(105 خانوار) می باشد که به دلیل سرمای شدید،افراد بسیاری در نیمه دوم سال در تهران و شهرهای اطراف سکونت دارند« سرشماری در آبان ماه سال 1385 صورت گرفته است »مردم سیمیار به زبان تاتی تکلم می کردند.
گیلاس، آلبالو، انگور، فندق،ازگیل،خرمالو،گردو، بادام و میوه های سردسیری


کلمات دیگر: