کلمه جو
صفحه اصلی

کوثی

لغت نامه دهخدا

کوثی. [ ثا ] ( اِخ ) منزلی است مخصوص عبدالدار در مکه. ( از معجم البلدان ).

کوثی. [ ثا ] ( اِخ ) موضعی است در سواد عراق در خاک بابل و مشهد ابراهیم خلیل ( ع ) در همین جاست. ( از معجم البلدان ). رجوع به معجم البلدان شود.

کوثی. [ ثا ] ( اِخ ) نهری است در عراق و گویند نخستین نهری است که کنده و از رودخانه فرات منشعب شده است. ( از معجم البلدان ).

کوثی . [ ثا ] (اِخ ) منزلی است مخصوص عبدالدار در مکه . (از معجم البلدان ).


کوثی . [ ثا ] (اِخ ) موضعی است در سواد عراق در خاک بابل و مشهد ابراهیم خلیل (ع ) در همین جاست . (از معجم البلدان ). رجوع به معجم البلدان شود.


کوثی . [ ثا ] (اِخ ) نهری است در عراق و گویند نخستین نهری است که کنده و از رودخانه ٔ فرات منشعب شده است . (از معجم البلدان ).



کلمات دیگر: