کلمه جو
صفحه اصلی

کتعه

فرهنگ فارسی

جمع کتع

لغت نامه دهخدا

( کتعة ) کتعة. [ ک ِع َ ] ( ع اِ ) پاره و ریزه چیزی. ج ، کِتاع. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || دلو خرد. ج ، کِتاع. ( از اقرب الموارد ). کُتعَة. رجوع به کُتعَة شود.

کتعة. [ ک ُ ع َ ] ( ع اِ ) کرانه شیشه. ج ، کُتَع. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || دلو خرد. ج ، کُتَع. ( منتهی الارب ). کَتعَة. ( اقرب الموارد ). رجوع به کَتعَة شود.

کتعة. [ ک َ ع َ ] ( ع اِ ) کُتعَة. ج ، کِتَع. ( اقرب الموارد ). رجوع به کُتعَة شود.

کتعة. [ ک َ ع َ ] (ع اِ) کُتعَة. ج ، کِتَع. (اقرب الموارد). رجوع به کُتعَة شود.


کتعة. [ ک ِع َ ] (ع اِ) پاره و ریزه ٔ چیزی . ج ، کِتاع . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || دلو خرد. ج ، کِتاع . (از اقرب الموارد). کُتعَة. رجوع به کُتعَة شود.


کتعة. [ ک ُ ع َ ] (ع اِ) کرانه ٔ شیشه . ج ، کُتَع. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || دلو خرد. ج ، کُتَع. (منتهی الارب ). کَتعَة. (اقرب الموارد). رجوع به کَتعَة شود.



کلمات دیگر: