گوشت پاره شکار
قرقبه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
قرقبة. [ ق ُ ق ُ ب َ ] (ع اِ) آواز شکم . (از اقرب الموارد).
قرقبة. [ ق ُ ق ُب ْ ب َ ] (ع اِ) گوشت پاره ٔ شکار. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
( قرقبة ) قرقبة. [ ق ُ ق ُ ب َ ] ( ع اِ ) آواز شکم. ( از اقرب الموارد ).
قرقبة. [ ق ُ ق ُب ْ ب َ ] ( ع اِ ) گوشت پاره شکار. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
قرقبة. [ ق ُ ق ُب ْ ب َ ] ( ع اِ ) گوشت پاره شکار. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
کلمات دیگر: